hier sta ik dan

hier sta ik dan

hier sta ik dan
en vragen stel ik
– mét jou –
waarom moeten mensen dood
waarom
waarom nú
waarom déze mens

vragen
– duizend-en-één –
keer op keer

het antwoord
– weet ik –
zal niet komen
nóóit

hier sta ik dan
– zonder antwoord –
zoals jíj hier staat
in de donkerste dagen
aan het mens-zijn verbonden
en sluit aan
– verslagen –
in de stilte
van het onbeschrijfelijke

het onzegbare
met als wens
kracht en sterkte
bij het vinden en geven
van de juiste plek
aan dít verlies

hier sta ik dan
machteloos
wat móet ik zeggen
wat kán ik zeggen
alles is te weinig

nooit genoeg
zijn ze er
woorden
om te beschrijven
het gemis
het zíjn van deze mens

hier sta ik dan
is het diepste weten
het geluk
van en door deze mens
beleven en ontvangen
het kán niet meer

maar ook
wát ik al mocht ervaren,
aan déze mens
is van zó grote waarde
van zó een betekenis
dat ik mij
om kracht op te doen
– en plezier –
in gedachten
het gezicht van deze unieke mens
– steeds weer –
voor de geest zal toveren

hier sta ik dan
met als zekerheid
wat wij van hém ontvingen
niemand en nooit
neemt ons dát af

en dát
dát wilde ik laten weten
dat zijn herinnering
– lijfelijk niet meer aanwezig
in wezen des te meer –
iets geeft van ‘schaduwlopen’
en in díe schaduw
– van deze prachtmens –
zal ik mij
bij het verder gaan
gráág bevinden

  • hier sta ik dan | geschreven bij het schrijven van verschillende condoleance-berichten.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s