de weg van herinnering

lopend langs de weg van herinneringen
hoor ik het geluid van jouw voetstappen.
  
ik verlies mezelf in de langzame tred
van degene naar wie ik zo verlangen kan
  
in de stille nacht van duisternis hoop ik
dat jij mij even toch opzoeken komt
  
wij houden veel en lang al van elkaar
in de draaikolk van het leven samen
  
ik wil weten waar jij nu verborgen bent
om weer ons pad samen te bereizen
  
met jouw gezelschap in mijn gedachten
loop ik minder eenzaam en niet alleen 
  
daarom hoor ik graag jouw voetstappen 
die in mijn hart het geluk kloppen laten
  
als ik ze ooit niet meer horen kunnen zal
keer ik om tot ik weer jouw armen voel
   

Reflectie op verlies van een dierbare | 28 november 2020

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s