Het lachen dat we samen deden

friso

Het lachen dat we samen deden
Het is voorbij, het is voorbij
En wat we waren, ik en jij
Is onherroepelijk doorgesneden
Nu is de winter ingetreden
Een bar en bitter jaargetij
Het lachen dat we samen deden
Het is voorbij, het is voorbij
Maar uit een ver voorbij verleden
Komt altijd weer omhoog in mij
Als water in een woestenij
Een lachen, lachen zonder reden
Het lachen dat we samen deden

Nu dat het lachen me vergaat
En mij het huilen nader staat
Nu alles mis is, alles mis
En niets meer, niets meer over is
Van alles wat we samen waren
Van alles wat weloverdacht
Was opgekweekt, tot bloei gebracht
Nu van die tuin, van onze tuin
Niets over is dan enkel puin
En dode bloemen, dode blaren
Nu alles weg is en verloren
Blijf ik, de hemel weet waarom
Nog steeds dat lachen in me horen

Het lachen dat we samen deden
Het is voorbij, het is voorbij
En wat we waren, ik en jij
Is onherroepelijk doorgesneden
Nu is de winter ingetreden
Een bar en bitter jaargetij
Het lachen dat we samen deden
Het is voorbij, het is voorbij
Maar uit een ver voorbij verleden
Komt altijd weer omhoog in mij
Als water in een woestenij
Een lachen, lachen zonder reden
Het lachen dat we samen deden

Nu ik weer leer alleen te zijn
Om ’s morgens op te staan met pijn
Te werken enkel met het doel
Verdoving van te veel gevoel
Nu van mijn vrienden geen van allen
Nog redden kan wat is vergaan
Nu is weer voor dat bed moet staan
Met te veel pillen, te veel drank
En weten dat ik godzijdank
Straks weer een keer in slaap mag vallen
Nu alles weg is en verloren
Blijf ik de hemel weet waarom
Nog steeds dat lachen in me horen

Het lachen dat we samen deden
Het is voorbij, het is voorbij
En wat we waren, ik en jij
Is onherroepelijk doorgesneden
Nu is de winter ingetreden
Een bar en bitter jaargetij
Het lachen dat we samen deden
Het is voorbij, het is voorbij
Maar uit een ver voorbij verleden
Komt altijd weer omhoog in mij
Als water in een woestenij
Een lachen, lachen zonder reden
Het lachen dat we samen deden

  • Tekst: Friso Wiegersma
    Uitvoerend artiest: Willem Nijholt

Als ik aan vader denk

henk elsink.png

Als ik aan vader denk, dan denk ik aan dat zitje op de fiets
Aan die zomers waar geen eind aan leek te zijn
Als ik aan vader denk, dan denk ik aan die haard zo warm en rood
Aan die handen als een kolenkit, zo goed, zo hard, zo groot

Maar ’t was te kort om je leven mee te doen
Veel te kort om al die jaren mee te doen
Veel te kort en veel te weinig

Als ik aan vader denk, dan denk ik aan die knop-accordeon
Aan die lach boven het glimmend parelmoer
Als ik aan vader denk, dan denk ik aan die klok van tien voor een
Aan die fiets die hij dan pakte, aan die kus zo hard als steen

Maar ’t was te kort om je leven mee te doen
Veel te kort om al die jaren mee te doen
Veel te kort en veel te weinig

Als ik aan vader denk, dan denk ik aan die ogen als de zee
Aan die blik van zoveel eenvoud en zo goed
Als ik aan vader denk, dan denk ik aan dat schuurtje in de tuin
En toen de wereld weer eens brandde, aan z’n tranen bij het puin

Maar ’t was te kort om je leven mee te doen
Veel te kort om al die jaren mee te doen
Veel te kort en veel te weinig

Als ik aan vader denk, dan denk ik aan die kouwe winternacht
Aan berichten uit een land van Grundlichkeit
Als ik aan vader denk, dan denk ik aan dat wachten bij de deur
En van blijdschap huilen op z’n jas met die kazernegeur

Maar ’t was te kort om je leven mee te doen
Veel te kort om al die jaren mee te doen
Veel te kort en veel te weinig

Als ik aan vader denk, dan denk ik aan een veel te korte tijd
Scheiden is zo gril en altijd onverwacht
Als ik aan vader denk, dan denk ik hoe een mens veranderen kan
Maar je kunt niet blijven haten, en wat je kreeg, dat was het dan

Maar ’t was te kort om je leven mee te doen
Veel te kort om al die jaren mee te doen
Veel te kort en veel te weinig

Tekst: Henk Elsink | Muziek: Rogier van Otterloo