vrijheid vraagt

vrijheid vraagt herinnering.png

waar het spoor eindigt

het leven is geen zoete krentenbol robin patist

Als wij dan toch (4 mei 2017)

Als wij dan toch

als wij dan toch

als wij dan toch
vandaag stilstaan
bij de velen die vielen
door oorlog en terreur
door aanslag en geweld
in de jaren
net of lang geleden
laten wij dan ook
even maar
naar onszelf kijken
opdat wij zien
hoe onverdraagzaam
jegens anders zijn
wij ons zelf gedragen

als wij dan toch
vandaag stilstaan
bij de velen die vielen
om betekenisloze macht
in zinloze strijd
laten wij dan ook
het besef doen landen
dat actief en passief
voor iets of iemand
die anders denkt
anders is of doet
respect de belofte is
die wij geven en vragen
om, voor en met elkaar

als wij dan toch
vandaag stilstaan
bij de velen die vielen
om ons te geven
wat hen toekomst benam
laten wij dan morgen
niet vergeten zijn
wat wij vandaag herdenken
laten wij dan ook
niet even maar
in dit moment van stilte
maar elke dag opnieuw
ons dat herinneren
wat vandaag ons bezint

  • Geschreven naar aanleiding van Dodenherdenking | 4 mei 2017

vaarwel pa

Vaarwel pa

sailing home

sailing home.png

Koester in het nu de herinnering

Wanneer het lente wuift en ik luister naar.png

Het verdriet voorbij glimlach jij

Voorbij het verdriet glimlacht wat aan jou herinnert.png

Weten smaakt de herinnering

Het nu weten doet mij jouw herinnering smaken.png

Als ik aan vader denk

henk elsink.png

Als ik aan vader denk, dan denk ik aan dat zitje op de fiets
Aan die zomers waar geen eind aan leek te zijn
Als ik aan vader denk, dan denk ik aan die haard zo warm en rood
Aan die handen als een kolenkit, zo goed, zo hard, zo groot

Maar ’t was te kort om je leven mee te doen
Veel te kort om al die jaren mee te doen
Veel te kort en veel te weinig

Als ik aan vader denk, dan denk ik aan die knop-accordeon
Aan die lach boven het glimmend parelmoer
Als ik aan vader denk, dan denk ik aan die klok van tien voor een
Aan die fiets die hij dan pakte, aan die kus zo hard als steen

Maar ’t was te kort om je leven mee te doen
Veel te kort om al die jaren mee te doen
Veel te kort en veel te weinig

Als ik aan vader denk, dan denk ik aan die ogen als de zee
Aan die blik van zoveel eenvoud en zo goed
Als ik aan vader denk, dan denk ik aan dat schuurtje in de tuin
En toen de wereld weer eens brandde, aan z’n tranen bij het puin

Maar ’t was te kort om je leven mee te doen
Veel te kort om al die jaren mee te doen
Veel te kort en veel te weinig

Als ik aan vader denk, dan denk ik aan die kouwe winternacht
Aan berichten uit een land van Grundlichkeit
Als ik aan vader denk, dan denk ik aan dat wachten bij de deur
En van blijdschap huilen op z’n jas met die kazernegeur

Maar ’t was te kort om je leven mee te doen
Veel te kort om al die jaren mee te doen
Veel te kort en veel te weinig

Als ik aan vader denk, dan denk ik aan een veel te korte tijd
Scheiden is zo gril en altijd onverwacht
Als ik aan vader denk, dan denk ik hoe een mens veranderen kan
Maar je kunt niet blijven haten, en wat je kreeg, dat was het dan

Maar ’t was te kort om je leven mee te doen
Veel te kort om al die jaren mee te doen
Veel te kort en veel te weinig

Tekst: Henk Elsink | Muziek: Rogier van Otterloo

geloof hoop en liefde

geloof hoop en liefde.png

adjossi