herinner morgen

vergeetmijniet.png

herinner je morgen
niet vandaag
niet gisteren
herinner je morgen
wat kan komen
door te kijken
naar wat geweest is

herinner je morgen
met stil luisteren
wat vandaag niet weet
dat gisteren vergat
in achteloos voorbijgaan
van wat destijds leerde

herinner je morgen
het geluk van vandaag
dat verankerd in verleden
voor jou en mij
in gisteren de basis vond
waarop wij nu staan

herinner je dus morgen
niet vandaag
ook niet gisteren
herinner je morgen
wat kan komen
met erkentelijke omarming
van de memorie van weleer

  • ter gelegenheid van de Nationale Herdenking, 4 mei 2016

dag vlinder wildeman

butterfly.png

de vlinder
zich ontpoppend in ultieme pracht
uit haar broos brekend huis
is er het weten
onvermijdelijk – maar te vroeg toch –
gekomen is zij
de tijd van gaan

ons latend
een bloemenlezing van herinnering
de energie tot voortgaand leven
geworteld in jouw stralende blijdschap
jouw vlindereigen fladderende onrust
– even hier nog – en daar
dit nog, en dat
voor hem, voor haar –
de onvoorwaardelijke trouw
je natuurlijke zorg
voor jouw grootste liefde
en daaruit ontsproten bloemenkinderen
jouw oprechte vriendschap
voor wie je liefhad

koesterend
jouw hartverwarmend motto
“geef niet op
want jij – en jij – en jij
je hebt vrienden
zichtbaar en in het oneindige!”

daarom
waar de regenboog kameleont
in jouw sneeuwwitgouden vleugels
die jou vlinderen
van hier naar de overkant
de eeuwige bloemenzee
ruist fluisterend
– maar krachtig welgemeend –
uit het aardse bloemenbed
door jou geliefd
en hartstochtelijk gemind
onze groet

dag vlinder wildeman!

dag vlinder wildeman
ooit
ooit komen wij jou na
delen wij weer de vreugde
van samen gaan

dag vlinder wildeman!

  • voor lydia voormolen-wildeman, † 30 september 2000

De dag is gekomen

memories1.png

De dag is gekomen dat mijn benen het begeven
Omdat de weg van leven langer is dan ik lopen kan
Laat het loslaten jou niet weerhouden
De weg naar de einder verder te gaan

De dag is gekomen dat mijn longen leeg zijn
Omdat de weg van leven een langere adem vraagt
Laat het verlies jou niet beletten
Want de vaart der volkeren kent geen einde

De dag is gekomen dat ik mijn ogen sluit
Omdat de weg van leven mij naar de sterren voert
Laat het duister jou niet tegenhouden
Want de opstand van de hoop wint altijd

De dag is gekomen dat mijn stem zwijgt
Omdat de strop van de dood de woorden verstikt
Laat de stilte jou niet verstoren
Maar luister naar de echo van de overkant

De dag is gekomen dat ik er niet meer kan zijn
Waar en bij wie ik wezen wilde
Laat het zout van de tranen
Proeven als zoete herinnering
Die gaandeweg mij levend houdt

Le jour est venu

Le jour est venu où mes jambes me font défaut
Parce que le chemin de la vie est plus long que mon allant
Ne laisse pas cette séparation te retenir
De continuer ta route vers l’horizon

Le jour est venu où mes poumons sont vides
Parce que le chemin de la vie demande un souffle plus long
Ne laisse pas la perte de t’empêcher
Parce que l’avancé des peuples est inexorable

Le jour est venu où je ferme les yeux
Parce que le chemin de la vie me mène aux étoiles
Ne laisse pas l’obscurité te freiner
Parce que l’espoir renaît toujours

Le jour est venu où ma voix s’éteint
Parce que la corde de la mort étouffe les mots
Ne laisse pas le silence te déranger
Mais écoute l’écho de l’autre rive

Le jour est venu où je ne peux plus être
Où et chez qui je souhaite
Laisse le sel de tes larmes
Devenir paisiblement un doux souvenir
Qui me maintient en vie dans ta mémoire

D’après Peter Paul Doodkorte 6/8/2015

Geadopteerd door Jur Jacobs en Lisa Leyten als afscheidsgroet van Jur bij zijn overlijden, februari 2016.Voorgedragen, in het Frans bij de Franse afscheidsceremonie en de originele versie bij de Nederlandse crematie van Jur Jacobs op 13 februari.

 

 

Dankbare herinnering plaveit ons de weg

levenspad.jpg

Hemelse horizon

waar licht lucht en water

Kippenvel

David-Bowie Lazarus

11 januari 2016 kwam het treurige nieuws naar buiten dat de Britse popicoon David Bowie zondag 10 januari is overleden aan de gevolgen van kanker. Hij overleed vlak na zijn 69ste verjaardag (8 januari), de dag waarop ook nog eens zijn gloednieuwe album Blackstar uitkwam.

Heel de wereld deelde vervolgens massaal zijn of haar favoriete song van mister Bowie. Van ‘Heroes’ tot ‘Space Oddity’ en van ‘Let’s Dance’ tot ‘Ashes to Ashes’. Maar je zou door al die klassiekers bijna zijn bijzondere videoclip vergeten die hij maakte bij zijn ‘Lazarus’. Een song die een dag voor zijn verjaardag en de release van het album Blackstar uitkwam.

In de videoclip zie je Bowie in een ziekenhuisbed liggen met verband en knopen over zijn ogen terwijl hij zingt: ‘Look up here, I’m in heaven’. Wanneer hij stuiptrekkingen krijgt rijst hij als het ware uit zijn bed. Niet veel later zie je Bowie weer dansend in zijn kamer en schrijvend achter zijn bureau waarna hij langzaam achteruit de kledingkast in wordt ‘gezogen’. Een bijzondere videoclip die de bron van elke Bowie-fan doet wellen.

 

daar juicht een toon, daar klinkt een stem

  • voor lenie

jubelen.png

klein maar dapper
– groot van stuk was ze niet –
maar een persoonlijkheid
groter dan groot

want waar zij is
– ook al zie je haar niet –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

“ thuis” was en gaf ze
aan haar grote liefde
en wat zij samen hadden
kinderen en kleinkinderen

en waar zij is
– weten wij –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

een vriendin voor en uit duizenden
– in goede en kwade dagen –
altijd was ze er
op het juiste moment

want waar zij is
– zeker en vast –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

zij leefde het leven
zoals je leven moet
door het te léven
van minuut tot minuut

en waar zij is
– als zomerstralen –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

de schaduw van het leven
– bij geboorte daaraan verbonden –
nam bezit van haar
maar blijmoedig streed ze

want waar zij is
– in hart en ziel –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

gedreven door de liefde
– voor het leven en de mensen –
was ze sterker dan de dood
herwon ze nieuwe tijd

en waar zij is
– ze straalt het uit –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

de extra tijd zo gewonnen
– elk moment elk contact –
door en met haar
werd dubbel gevierd en beleefd

want waar zij is
– ze zaait het –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

haar bestemming bereikt
– het eeuwige voor het aardse –
haalt zij stil en voldaan
de oogst van haar leven

want waar zij is
– en in wat ze achterlaat –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

  • daar juicht een toon, daar klinkt een stem | geschreven voor lenie – voor een vriendin, lenie van reeuwijk, † 22 augustus 1999.

Als de avond valt

Je beseft pas in de avond hoe mooi de dag is geweest.

broer, van de natuur gekregen vriend

broers

broer
van de natuur gekregen vriend
we groeiden op
– samen –
hetzelfde nest
dezelfde normen
– de waarden –
ons doorgegeven
zoals het klokje thuis tikt

het ouderen
ondeugend soms
maar wijzer ook
– op den duur –
ieder voor zich

de keuzes
– van jou zowel als van mij –
soms zo overeenkomstig
dan weer wezensvreemd
– voor elkaar –
maar uiteindelijk
zo potje – zo dekseltje

de liefde voor het leven
het werk
kinderen – vrienden
ieders eigen weg
– meer en meer –
ontrolde zich

en dan
het leven lacht niet meer
– niet voor jou –
zomaar opeens
tijd van afscheid

broer
– een welgemeend vaarwel
een al hunkerend ‘tot ziens’-
dít
dít is wat ik zeggen wil
dank je wel
voor de jaren samen
als broer
van de natuur gekregen vriend

  • broer, van de natuur gekregen vriend | geschreven bij het overlijden van de broer van arco smit (capelle).

 

Spin de herinnering

cocon van eeuwige liefde