Hemelse horizon

waar licht lucht en water

Advertenties

Kippenvel

David-Bowie Lazarus

11 januari 2016 kwam het treurige nieuws naar buiten dat de Britse popicoon David Bowie zondag 10 januari is overleden aan de gevolgen van kanker. Hij overleed vlak na zijn 69ste verjaardag (8 januari), de dag waarop ook nog eens zijn gloednieuwe album Blackstar uitkwam.

Heel de wereld deelde vervolgens massaal zijn of haar favoriete song van mister Bowie. Van ‘Heroes’ tot ‘Space Oddity’ en van ‘Let’s Dance’ tot ‘Ashes to Ashes’. Maar je zou door al die klassiekers bijna zijn bijzondere videoclip vergeten die hij maakte bij zijn ‘Lazarus’. Een song die een dag voor zijn verjaardag en de release van het album Blackstar uitkwam.

In de videoclip zie je Bowie in een ziekenhuisbed liggen met verband en knopen over zijn ogen terwijl hij zingt: ‘Look up here, I’m in heaven’. Wanneer hij stuiptrekkingen krijgt rijst hij als het ware uit zijn bed. Niet veel later zie je Bowie weer dansend in zijn kamer en schrijvend achter zijn bureau waarna hij langzaam achteruit de kledingkast in wordt ‘gezogen’. Een bijzondere videoclip die de bron van elke Bowie-fan doet wellen.

 

daar juicht een toon, daar klinkt een stem

  • voor lenie

jubelen.png

klein maar dapper
– groot van stuk was ze niet –
maar een persoonlijkheid
groter dan groot

want waar zij is
– ook al zie je haar niet –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

“ thuis” was en gaf ze
aan haar grote liefde
en wat zij samen hadden
kinderen en kleinkinderen

en waar zij is
– weten wij –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

een vriendin voor en uit duizenden
– in goede en kwade dagen –
altijd was ze er
op het juiste moment

want waar zij is
– zeker en vast –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

zij leefde het leven
zoals je leven moet
door het te léven
van minuut tot minuut

en waar zij is
– als zomerstralen –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

de schaduw van het leven
– bij geboorte daaraan verbonden –
nam bezit van haar
maar blijmoedig streed ze

want waar zij is
– in hart en ziel –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

gedreven door de liefde
– voor het leven en de mensen –
was ze sterker dan de dood
herwon ze nieuwe tijd

en waar zij is
– ze straalt het uit –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

de extra tijd zo gewonnen
– elk moment elk contact –
door en met haar
werd dubbel gevierd en beleefd

want waar zij is
– ze zaait het –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

haar bestemming bereikt
– het eeuwige voor het aardse –
haalt zij stil en voldaan
de oogst van haar leven

want waar zij is
– en in wat ze achterlaat –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

  • daar juicht een toon, daar klinkt een stem | geschreven voor lenie – voor een vriendin, lenie van reeuwijk, † 22 augustus 1999.

Als de avond valt

Je beseft pas in de avond hoe mooi de dag is geweest.

broer, van de natuur gekregen vriend

broers

broer
van de natuur gekregen vriend
we groeiden op
– samen –
hetzelfde nest
dezelfde normen
– de waarden –
ons doorgegeven
zoals het klokje thuis tikt

het ouderen
ondeugend soms
maar wijzer ook
– op den duur –
ieder voor zich

de keuzes
– van jou zowel als van mij –
soms zo overeenkomstig
dan weer wezensvreemd
– voor elkaar –
maar uiteindelijk
zo potje – zo dekseltje

de liefde voor het leven
het werk
kinderen – vrienden
ieders eigen weg
– meer en meer –
ontrolde zich

en dan
het leven lacht niet meer
– niet voor jou –
zomaar opeens
tijd van afscheid

broer
– een welgemeend vaarwel
een al hunkerend ‘tot ziens’-
dít
dít is wat ik zeggen wil
dank je wel
voor de jaren samen
als broer
van de natuur gekregen vriend

  • broer, van de natuur gekregen vriend | geschreven bij het overlijden van de broer van arco smit (capelle).

 

Spin de herinnering

cocon van eeuwige liefde

dag vlinder wildeman

  • voor lydia (lepidoptera)

vlinder2

de vlinder
zich ontpoppend in ultieme pracht
uit haar broos brekend huis
is er het weten
onvermijdelijk
– maar te vroeg toch-
gekomen is zij
de tijd van gaan

ons latend
een bloemenlezing van herinnering
de energie tot voortgaand leven
geworteld in jouw stralende blijdschap
jouw vlindereigen fladderende onrust
– even hier nog, en daar
dit nog, en dat
voor hem, voor haar –
de onvoorwaardelijke trouw
je natuurlijke zorg
voor jouw grootste liefde
en daaruit ontsproten bloemenkinderen
jouw oprechte vriendschap
voor wie je liefhad

koesterend,
jouw hartverwarmende motto
“geef niet op
want jij, en jij, en jij
je hebt vrienden
zichtbaar en in het oneindige!”

en daarom
waar de regenboog kameleont
in jouw sneeuwwitgouden vleugels
die jou vlinderen
van hier naar de overkant
de eeuwige bloemenzee
ruist fluisterend
– maar krachtig welgemeend –
uit het aardse bloemenbed
door jou geliefd
en hartstochtelijk gemind
onze groet

dag vlinder wildeman

dag vlinder wildeman
ooit
ooit komen wij jou na
delen wij weer de vreugde
van smen gaan

dag vlinder wildeman

  • voor lydia voormolen-wildeman, † 30 september 2000.

 

Herinneringen zijn voor altijd

de herinnering draagt ons verder.png

dag lieve dochter…

dochter.png

dag lieve
dag lieve dochter
dag lieve mijn

véél te vroeg
voor jou
voor mij
voor wie jóu lief hebben
moet ik het zeggen

dag lieve
dag lieve dochter
dag lieve mijn

jouw pracht
jouw praal
jouw wezen
ik koester ze
stil
in wie ik ben
in wat ik doe

jouw denken
jouw doen
jouw idealen
ik breng ze
stil
aan de ander
in doen en laten
alsnog

dag lieve
dag lieve dochter
dag lieve mijn

te kort waren we samen
elkaar na
héél dichtbij sóms
– de gouden momenten –
op afstand vaker
– helaas –
weet ik nú

jouw kracht
jouw schoonheid
nog niet tot volle wasdom gekomen
maar toch
betekenisvol al
en zwanger van belofte
ik mis ze
dagelijks

dag lieve
dag lieve dochter
dag lieve mijn

waar ik
door scha’ en schande
mocht groeien
tot die ik ben
ouder
wijzer ook misschien
moest ik jou laten gaan
in de aanloop nog
naar een stralend leven

dag lieve
dag lieve dochter
dag lieve mijn

als een vader
zó hield ik van jou
die opgroeide
duurzaam gekweekt
maar met een louterende vleug
van het onverwachte
het niet gedachte

ik zág het
jouw ontwikkelen en ontluiken
tot de belofte
die jou
mij
en die jou lief zijn
hebben en hadden
werd onthouden

dag lieve
dag lieve dochter
dag lieve mijn

vader en vriend
vertrouwensman
mócht ik wezen
voor jou
die als de mijne was
in mooie én moeilijke tijden

jíj
krachtig als persoon
stijlvol ook
maar eenvoudig toch
jíj leefde het voor
méns ben je
om elkaar
voor elkaar

dag lieve
dag lieve dochter
dag lieve mijn

dat jíj er was
voor de wereld
voor mij

niet mijn vlees en bloed
maar toch
mijn was je
wilde je zijn
dank je wel
daarom
daarvoor

  • dag lieve dochter… | geschreven voor de (stief-)dochter van nico vijsma, † 5 mei 1999

hier sta ik dan

hier sta ik dan

hier sta ik dan
en vragen stel ik
– mét jou –
waarom moeten mensen dood
waarom
waarom nú
waarom déze mens

vragen
– duizend-en-één –
keer op keer

het antwoord
– weet ik –
zal niet komen
nóóit

hier sta ik dan
– zonder antwoord –
zoals jíj hier staat
in de donkerste dagen
aan het mens-zijn verbonden
en sluit aan
– verslagen –
in de stilte
van het onbeschrijfelijke

het onzegbare
met als wens
kracht en sterkte
bij het vinden en geven
van de juiste plek
aan dít verlies

hier sta ik dan
machteloos
wat móet ik zeggen
wat kán ik zeggen
alles is te weinig

nooit genoeg
zijn ze er
woorden
om te beschrijven
het gemis
het zíjn van deze mens

hier sta ik dan
is het diepste weten
het geluk
van en door deze mens
beleven en ontvangen
het kán niet meer

maar ook
wát ik al mocht ervaren,
aan déze mens
is van zó grote waarde
van zó een betekenis
dat ik mij
om kracht op te doen
– en plezier –
in gedachten
het gezicht van deze unieke mens
– steeds weer –
voor de geest zal toveren

hier sta ik dan
met als zekerheid
wat wij van hém ontvingen
niemand en nooit
neemt ons dát af

en dát
dát wilde ik laten weten
dat zijn herinnering
– lijfelijk niet meer aanwezig
in wezen des te meer –
iets geeft van ‘schaduwlopen’
en in díe schaduw
– van deze prachtmens –
zal ik mij
bij het verder gaan
gráág bevinden

  • hier sta ik dan | geschreven bij het schrijven van verschillende condoleance-berichten.