bij mij blijvend

bij mij blijvend

ik kan tranen vergieten omdat je weg bent
maar glimlach omdat je hebt geleefd

ik kan mijn ogen sluiten en hopen dat je terugkomt
maar openen en om alles te zien wat je nalaat

mijn hart kan leeg zijn omdat ik je niet meer kan zien
maar het is vol van de liefde die je deelde

ik kan morgen de rug toekeren en gisteren leven
maar ik droom van morgen vanwege gisteren

ik kan je herinneren alleen omdat je weg bent
maar ik laat de herinnering liever voortleven

ik kan huilend leeg zijn en jou de rug toekeren
maar doe als jij en open glimlachend mijn ogen

blijvend weg

warmte herinnert

warmte herinnert

ze zeggen dat goud
de herinneringen zijn

misschien is dat waar
maar die wil ik niet

ik wil jou
als ik je nodig heb

omdat als geen ander
jouw liefde mij warmt

 

warmte herinnert

  • 2 februari 2020

fleuren

fleuren

de prachtige tuin staat alleen
missend die haar koesterde

de bloemen bloeien nog steeds
zoals de zon steeds nog schijnt

de regen echter voelt als tranen
voor hen die zij achterlaat

de schoonheid van de tuin
geurt mooie herinneringen

bij wie haar moeten laten gaan
omdat haar de tijd gekomen is

om in onze harten te blijven
om fleurig daar liefde te enten

fleuren

  • Inspiratie | 11 januari 2020

ik vergeet niet

ik vergeet niet

ik vergeet niet papa
zolang mijn hart klopt
wie jij bent voor mij
vertelt het mij steeds
met fluisterende stem
die mij jou laat herleven
als zitten wij onsterfelijk
voor altijd bij elkaar

  • Ik-vergeet-jou-niet|Geschreven voor Linda Melse-Rutten en haar familie in dankbare herinnering aan vader Bernard Rutten (76 jaar)|28 december 2017

 

de overkant van tijd

de overkant van tijd.png

de overkant van tijd
heeft een plek in zijn tuin
die de schoonheid heeft
die alleen jij hem bieden kan

zo herinneren wij jou nu
in elke bloem die voor ons bloeit
om de liefde voort te planten
die jij ons te leven geeft

 

de bibliotheek van herinnering

de bibliotheek van herinnering

de momenten die ik kreeg van jou
zijn toen en nu deel van mijn leven
die ik voor altijd dichtbij mij houdt
zodat zij eeuwig blijven duren

ik heb ze in een kluis gelegd
in de woonplaats van mijn hart
waar ik ze steeds weer openen kan
met de code van onze liefde

zo kan ik naast tijden van verdriet
de tijd van samen lachen kiezen
de dagen ook van geluk en plezier
van alles dus wat wij samendeden

zo koester bewaar en bewaak ik
in mijn hoofd en mijn hart
de bibliotheek van herinnering
die wij samen vullen mochten

  • Dankbaar maakt ons de herinnering aan Joop (Groots) van der Schilden, in het eeuwige opgenomen op 30 november 2016
  • Foto: Maarten Crump | Kasteel Duivenvoorde |24 november |11:31

 

in het stille

in het stille

in het stille schuilen wij
bij de oude beelden van toen
ook nu ons pad gescheiden is
duurt zo onze reis samen voort

luidkeels zingend uit het hart
breken steeds nog nieuwe melodieën
die bij het voortgaan van de tijd
ons jou altijd weer genieten laten

  • In dankbare herinnering aan een warm en hartelijk mens, Jan Chris Roosenburg, geboren Den Dolder, 1 januari 1940 en sedert 25 november 2016 vereeuwigd in ons hart!

nooit meer hetzelfde

nooit meer hetzelfde

wat hebben we samen
veel bergen en dalen gelopen
door sneeuwstormen en smerig weer
zo goed ook als bij stralende zon

we maakten grapjes en we lachten
deelden onze gedachten of niet
we vochten met en scholden elkaar
tot wij in elkaars armen thuis kwamen

we joegen de stuipen op elkaars lijf
lachten en haalden herinneringen op
tot met onze ogen vol tranen
verdwaald wij elkaar weer vonden

ik zal je missen mijn vriend
want mijn vindtocht in het leven
zonder jou hier naast mij
zal nooit meer hetzelfde zijn

nooit meer hetzelfde

Verdicht ter herinnering | 9 november 2019

van jou houden

van je houden

 

van jou houden was geweldig
in feite zoveel meer dan dat
het was prachtiger en grootser
dan woorden zeggen kunnen

van jou houden was geweldig
zelfs als ik terugdenk nu
is dat de mooiste herinnering
die jij mij hebt gegeven

  • 8 november 2019

bij ons zijn

bij ons zijn.png

onze hoofden harten en levens
waarin jij altijd aanwezig bent
omarmen jou warm elke dag
met een liefhebbende lach

liever zouden wij de tijd herscheppen
door jouw ster aan het firmament
terug naar hier te verhuizen
zodat wij thuis zijn bij elkaar

  • Denkend aan Danny Huijer | † 18 september 1994