is dat niet zonde

Is dat niet zonde.png

ik weet natuurlijk
eens vindt iedereen
vrijheid in eeuwigheid
aan de overkant van de tijd

ik besef ook
om hem te ontlopen
kun je als hij komt
niet je koffers pakken

natuurlijk begrijp ik
dat waar uit vier streken
de laatste wind blaast
ook jouw steentje vallen kan

natuurlijk blijf ik
na vandaag luisteren
de shake rattle and roll
die jij ons erven laat

ik dans natuurlijk
op elk feest van leven
als in nieuw orleans
jouw boogiewoogie baby

ik droom ook
van de zorgeloze liefde
die jij bezingt
elke avond rond deze tijd

natuurlijk hoop ik
op de blauwe bessen heuvel
ook de schat te vinden
die jou jouw vrijheid gaf

natuurlijk vaar ik
ook mijn bootje verder
naar waar de overkant
ooit mijn haven legt

ik zeg daarom
dankbaar en hoopvol
tot weerziens
in plaats van vaarwel

ik aanvaard dus
zoals het is
moet het zijn
maar toch

is dat niet zonde

  • Geschreven naar aanleiding van het overlijden van Fats Domino, geboren als In memoriam Antoine Dominique Domino (New Orleans, 26 februari 1928 – Harvey, 24 oktober 2017). Hij was een rhythm-and-blueszanger-pianist. In de jaren 50 en 60 was hij de bestverkopende Afro-Amerikaanse muzikant.

  • Voor zijn bijdragen aan de rock-‘n-roll werd Domino in 1986 opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. Daarnaast werd hij ook opgenomen in The Louisiana Music en Songwriters Hall of Fame. Domino staat op nummer 25 in de Rolling Stone-lijst 100 Greatest Artists of All Time.
Advertenties

stil stilt de stilte

stil stilt de stilte.png

op gezag van haar bezetter
zonovergoten en niet vermoedend
op een doodgewone zaterdag
verzamelt zich de gemeenschap

dan scheidt haar woeste woede
van mannen en vaders
samen met de vrouwen
de kinderen en hun moeders

gruw gruwelt gruwelijk zo
als dood en verderf zaaiend
zinloos moordend de ss
hen daarna het leven neemt

als mannen met de zeis
worden barbaars grimassend
als waren het korenhalmen
vaders en mannen neergemaaid

vrouwen moeders en kinderen
in gods heilige huis gedwongen
worden niemand en niets ontziend
opgehokt verbrand en opgeblazen

het dorp en haar mensen
zeshonderd tweeënveertig in getal
worden in ijziger dan ijzige ijzigheid
vlammend de toekomst ontnomen

in van sadistische salvo’s de ruïne
die ter getuigenis ons herinnerd
aan wreder dan wrede wreedheid
stilt stil nu de stilte van verlatenheid

  • Geschreven naar aanleiding van een bezoek aan het verlaten dorp Oradour-sur-Glane (Frankrijk).

 

  • Oradour-sur-Glane ligt een half uur rijden van Limoges. Het dorp is op 10 juni 1944 verwoest nadat bijna alle mensen in het dorp vermoord waren. Alles ligt nog op de plek waar het op die beruchte dag is achtergelaten. Het dorp is zo een stille getuige van de gruwelheden die in het dorp zijn gebeurd.

 

  • Op 10 juni 1944 werd het dorp afgesloten door de SS. Alle wegen van en naar het dorp werden geblokkeerd. Alle inwoners werden uit hun huizen gehaald en verzameld op straat. Op dit moment werden de mannen en vrouwen van elkaar gescheiden. Mannen werden vrij snel na de scheiding doodgeschoten, de vrouwen en kinderen werden in de kerk opgesloten die vervolgens tot ontploffing werd gebracht. Zes mensen wisten te ontsnappen uit de handen van de SS’ers. De rest van het dorp werd verwoest, huizen werden in brand gestoken. In een paar uur tijd verloren 642 mensen het leven.

vrijheid vraagt

vrijheid vraagt herinnering.png

waar het spoor eindigt

het leven is geen zoete krentenbol robin patist

Als wij dan toch (4 mei 2017)

Als wij dan toch

als wij dan toch

als wij dan toch
vandaag stilstaan
bij de velen die vielen
door oorlog en terreur
door aanslag en geweld
in de jaren
net of lang geleden
laten wij dan ook
even maar
naar onszelf kijken
opdat wij zien
hoe onverdraagzaam
jegens anders zijn
wij ons zelf gedragen

als wij dan toch
vandaag stilstaan
bij de velen die vielen
om betekenisloze macht
in zinloze strijd
laten wij dan ook
het besef doen landen
dat actief en passief
voor iets of iemand
die anders denkt
anders is of doet
respect de belofte is
die wij geven en vragen
om, voor en met elkaar

als wij dan toch
vandaag stilstaan
bij de velen die vielen
om ons te geven
wat hen toekomst benam
laten wij dan morgen
niet vergeten zijn
wat wij vandaag herdenken
laten wij dan ook
niet even maar
in dit moment van stilte
maar elke dag opnieuw
ons dat herinneren
wat vandaag ons bezint

  • Geschreven naar aanleiding van Dodenherdenking | 4 mei 2017

vaarwel pa

Vaarwel pa

geloof hoop en liefde

geloof hoop en liefde.png

adjossi

eeuwig pluis

dick-bruna

nijntje is verdrietig
huilt een dikke traan
want weet je
wat de mensen zeggen

dick is dood gegaan
gewoon in bed
lag hij de laatste keer
’t was alsof hij lag te slapen

alle mensen huilen
zeggen hem ook gedag
ieder met eigen groet
vader, moeder, groot en klein

toch zegt nijntje
stop nu met die smart
want uit het oog
is niet uit het hart

aan de overkant zit hij
van wat hij tekende
stil te genieten
dat van mij vertelde

zie ze staan
over nijntje pluis
tijdloos zijn de verhalen
bij alle mensen thuis

natte oogjes hoeven niet
als altijd jong en stout
dick blijft lezen
wordt hij eeuwig oud

  • Geschreven naar aanleiding van het overlijden van Hendrikus Magdalenus (Dick) Bruna | Utrecht, 23 augustus 1927 – aldaar, 16 februari 2017| Dick was een Nederlandse grafisch vormgever, tekenaar en schrijver van kinderboeken. Hij werd wereldberoemd met zijn kinderboeken over nijntje| 19 februari 2017

gelukkig ongelukkig

gelukkig ongelukkig.png

als dan

als dan.png

  • toekomstmijmering | 3 januari 2017