vaarwel pa

Vaarwel pa

sailing home

sailing home.png

Koester in het nu de herinnering

Wanneer het lente wuift en ik luister naar.png

Het verdriet voorbij glimlach jij

Voorbij het verdriet glimlacht wat aan jou herinnert.png

Weten smaakt de herinnering

Het nu weten doet mij jouw herinnering smaken.png

Als ik aan vader denk

henk elsink.png

Als ik aan vader denk, dan denk ik aan dat zitje op de fiets
Aan die zomers waar geen eind aan leek te zijn
Als ik aan vader denk, dan denk ik aan die haard zo warm en rood
Aan die handen als een kolenkit, zo goed, zo hard, zo groot

Maar ’t was te kort om je leven mee te doen
Veel te kort om al die jaren mee te doen
Veel te kort en veel te weinig

Als ik aan vader denk, dan denk ik aan die knop-accordeon
Aan die lach boven het glimmend parelmoer
Als ik aan vader denk, dan denk ik aan die klok van tien voor een
Aan die fiets die hij dan pakte, aan die kus zo hard als steen

Maar ’t was te kort om je leven mee te doen
Veel te kort om al die jaren mee te doen
Veel te kort en veel te weinig

Als ik aan vader denk, dan denk ik aan die ogen als de zee
Aan die blik van zoveel eenvoud en zo goed
Als ik aan vader denk, dan denk ik aan dat schuurtje in de tuin
En toen de wereld weer eens brandde, aan z’n tranen bij het puin

Maar ’t was te kort om je leven mee te doen
Veel te kort om al die jaren mee te doen
Veel te kort en veel te weinig

Als ik aan vader denk, dan denk ik aan die kouwe winternacht
Aan berichten uit een land van Grundlichkeit
Als ik aan vader denk, dan denk ik aan dat wachten bij de deur
En van blijdschap huilen op z’n jas met die kazernegeur

Maar ’t was te kort om je leven mee te doen
Veel te kort om al die jaren mee te doen
Veel te kort en veel te weinig

Als ik aan vader denk, dan denk ik aan een veel te korte tijd
Scheiden is zo gril en altijd onverwacht
Als ik aan vader denk, dan denk ik hoe een mens veranderen kan
Maar je kunt niet blijven haten, en wat je kreeg, dat was het dan

Maar ’t was te kort om je leven mee te doen
Veel te kort om al die jaren mee te doen
Veel te kort en veel te weinig

Tekst: Henk Elsink | Muziek: Rogier van Otterloo

geloof hoop en liefde

geloof hoop en liefde.png

adjossi

vaarwel en tot ziens

vaarwel en tot ziens1.png

In het hart gesloten

aan de overkant1.png

eeuwig pluis

dick-bruna

nijntje is verdrietig
huilt een dikke traan
want weet je
wat de mensen zeggen

dick is dood gegaan
gewoon in bed
lag hij de laatste keer
’t was alsof hij lag te slapen

alle mensen huilen
zeggen hem ook gedag
ieder met eigen groet
vader, moeder, groot en klein

toch zegt nijntje
stop nu met die smart
want uit het oog
is niet uit het hart

aan de overkant zit hij
van wat hij tekende
stil te genieten
dat van mij vertelde

zie ze staan
over nijntje pluis
tijdloos zijn de verhalen
bij alle mensen thuis

natte oogjes hoeven niet
als altijd jong en stout
dick blijft lezen
wordt hij eeuwig oud

  • Geschreven naar aanleiding van het overlijden van Hendrikus Magdalenus (Dick) Bruna | Utrecht, 23 augustus 1927 – aldaar, 16 februari 2017| Dick was een Nederlandse grafisch vormgever, tekenaar en schrijver van kinderboeken. Hij werd wereldberoemd met zijn kinderboeken over nijntje| 19 februari 2017