weet je pa

bernard rutten.png

weet je pa
ook na vandaag wel
zal zonder antwoord
het waarom toch
mij blijven bozen

zal ik tranen huilen
van verdriet om het verlies
van vanzelfsprekend toch
altijd jouw aanwezigheid
in het hier en nu

maar weet je pa
de armen om elkaar
trots of troostend
knuffelend geslagen
zal ik blijven voelen

zoals dag in dag uit
in voor en tegenspoed
ik horen blijven zal
de liefde en de lessen
die jij mij gaf en leerde

want weet je pa
altijd voelt het nog
als houden onze handen
verstrengeld en kalmerend
stevig leidend elkaar vast

zoals ik schuil vinden blijf
als dagen lastig vragend
mij denkend aan jou
het antwoorden geven
dat ik niet vinden kan

weet je pa
jou zo mijmeren mogen
toveren zich de tranen
mij de lippen krullend
tot parels van herinnering

die lachend kusjes werpen
naar de overkanten tijd
waar van mijn zijn
nu de wortels zetelen
die mij tot rugzak zijn

dat weet je pa
dat wil ik je zeggen toch
voor mij was ben en blijf je
de bron van mijn bestaan
mijn vader mijn pa

  • Geschreven voor Linda Melse en haar familie na het overlijden van haar vader Bernard Rutten (76 jaar)| 28 december 2017
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s